اگه شمال یا اطراف کوهستان زندگی می‌کنی، می‌دونی رانندگی توی سربالایی چطور موتور رو به زانو درمیاره؛ دنده‌ی کم، گاز زیاد، صدای موتور که لحظه به لحظه زیر فشاره. همین جا، با بنزین بی‌کیفیت، اولین جاییه که ناک خودش رو نشون می‌ده.
توی سربالایی موتور باید سوخت بیشتری پاشش کنه و داغ‌تر کار کنه. اگه سوخت اکتان کافی نداشته باشه، قبل از وقتش منفجر می‌شه و صدای «تق‌تق» میاد؛ همون ناکی که پیستون و سوپاپ رو می‌رنجونه. با اکتان بالاتر، احتراق حتی زیر فشار هم کنترل‌شده می‌مونه و موتور نفس راحت‌تری داره.
توی دورهای بالا، انژکتور باید با سرعت و حجم بیشتری بپاشه تا جواب بده. وقتی یه کم رسوب توش باشه، پاشش توی همون دور بالا خراب می‌شه و قدرت کم میاد. مکمل سوخت با پاک‌کردن دورهای، از این افت شتاب توی شتاب‌گیری‌های تند جلوگیری می‌کنه.
سوختی که کامل و تمیز می‌سوزه، دمای محفظه و اگزوز رو متعادل نگه می‌داره. این یعنی سوپاپ‌های خروجی و کاتالیزور کمتر اذیت می‌شن؛ برای ماشین‌هایی که اهل گردنه‌وچالوسن، این یه موهبته.
توضیح اینکه توربوها (که دور بالا براشون عادتِ همیشگیه) چقدر به همین حمایت نیاز دارن، توی مطلب «چرا توربوها به مکمل نیاز دارن؟» نوشته شده.
برای مسیرهایی که می‌دونی فشار به موتور میاد (سربالایی، سفر طولانی، بار زیاد)، قبل از حرکت یه مکمل چندمنظوره استاندارد بریز. معمولاً همین یک قوطی برای کل مسیر کافیه؛ اگه هم مسیرت واقعاً طولانیه، قانون مصرف توی مطلب «مکمل سوخت قبل از سفر طولانی» رو بخون.