الان داره وقت بستن ساک و ردیف کردن کارهای سفر جاده‌ای می‌شه؛ مسیری طولانی، بار زیاد و چند ساعت پشت فرمان. توی سفر، موتور به‌صورت مداوم با دور ثابت کار می‌کنه و بنزینش رو از جایگاه‌هایی می‌خوره که هیچ کنترلی روی کیفیتش نداری. همین یه داستانِ جدیه.
توی جاده موتور خیلی از حالت عادی کار می‌کنه: دور ثابت بالا، بار حرارتی بیشتر و بنزینی از چند جایگاه مختلف. اگه یه وختی بنزین بد توی باک باشه، موتور وسط اتوبان شروع می‌کنه به لرزیدن یا ناک؛ و اون وسط جاده، نه می‌تونی مکانیک بگیری نه دلت می‌خواد.
- اکتان بنزین رو بالا نگه می‌داره که توی سربالایی و بار، ناک نزنی
- احتراق رو تمیزتر می‌کنه؛ موتور دیرتر داغ می‌کنه و بهتر خنک می‌مونه
- پاشش و عملکرد سوخت رو یکنواخت نگه می‌داره
- توی بنزین‌های مختلف و ناپایدار، سوخت رو پایداری می‌بخشه
مخصوصاً توی گردنه‌ها و سربالایی‌های بلند که موتور یه نفسِ بلند می‌کشه، همین کمک‌ها به دادت می‌رسه. جزئیات‌ش توی مطلب «مکمل سوخت برای دور بالا و سربالایی» هست.
بهترین زمان، سوخت‌گیری آخرِ قبل از حرکت ـه؛ مکمل رو اول توی باک خالی بریز، بعد باک رو پر کن تا خوب قاطی شه. به این ترتیب از کیلومتر صفر، سوخت باکیفیت داری. اگه ماشینت توربوئه که سفر رفتن یعنی چند برابر بیشتر به چنین حمایتی نیاز داره؛ مطلب توربوهای سفررفته رو بخون.
یه قوطی مکمل چندمنظوره وندروالس توی ساک ماشینت بذار؛ هر جا که مقصدت باشه، مطمئن باش سوختی که استفاده می‌کنی دیگه سورپرایزت نمی‌کنه.