هیچ‌وقت ندیدم کسی از بنزینِ ماشینش تعریف کنه؛ ولی همه‌شون از مریضی موتور شکایت دارن. اون‌قدر که آدم می‌شه از روی کیفیت بنزین، وضعیت موتور ماشینش رو حدودی حدس بزنه. داستان اینه که بنزین بی‌کیفیت مثل یه ترمز دستی پنهانه؛ آروم‌آروم به همه‌جا آسیب می‌زنه و تو معمولاً دیرترین جا می‌فهمیش.
بنزین کم‌اکتان یعنی ناک؛ ناک یعنی ضربه‌های ریزی که هر روز هزاران بار به پیستون، شاتون و یاتاقان می‌خوره. این ضربه‌ها از نظر تو صداهای بی‌خطا به نظر می‌رسن، ولی برای یاتاقان‌های یه موتور معنی‌ش «سایشِ زودهنگام»ه. و وقتی احتراق ناقصه، دوده‌ها و رسوبات روی سوپاپ می‌شنینن و خنک‌کاری سوپاپ رو به‌مرور از کار می‌اندازن.
با احتراق ناقص، سوختِ نسوخته به سمت تابه روغن می‌ره و روغن رو رقیق می‌کنه. اون موقع دیگه روغن اون لایه‌ی محافظتی که باید رو بین قطعات نمی‌سازه و سایش جهشی می‌ره بالا. مخصوصاً این رو توی مطلب «مکمل سوخت و مصرف روغن» مفصل توضیح دادیم.
- اکتان اسمی ولی کمتر از واقعیت
- ناخالصی‌هایی مثل گوگرد و رزین
- پایداری شیمیایی کم و تبخیر نامنظم
همین سه مورد، کل زنجیره‌ی فرسودگی رو روشن می‌کنه.
مکمل استاندارد با بالا بردن اکتان جلوی ناک، با شوینده‌ها جلوی رسوب و با تمیز کردن احتراق جلوی رقیق شدن روغن رو می‌گیره؛ یعنی دقیقاً همون سه ضربه‌ی اصلی موتور رو خنثی می‌کنه. یه مکمل چندمنظوره باکیفیت همین کار رو با یه قوطی انجام می‌ده. برای راهنمای کامل‌تر، راهنمای عملی محافظت از موتور رو هم حتماً بخون.