قیمت خودرو که بالا می‌ره، هر کی عاقل‌تر نگهش می‌داره. اون روزهایی که هر کس به یه مکانیک سر می‌زد و هر سال یه تعمیر اساسی می‌کرد، دیگه تموم شده. الان حساب و کتاب‌ها عوض شده؛ نگهداری درست، پول بزنگاهی که دیر یا زود باید بدی رو پس می‌زنه.
مکمل بنزین دقیقاً یکی از همون ابزارهای نگهداری هوشمندانه‌ست. ولی چطور می‌تونه یه قوطی ۳۰۰ میلی‌لیتری به عمر ماشینت اضافه کنه؟
رسوبات اگر کاریشون نکنی، آروم‌آروم جای سوخت رو تنگ می‌کنن؛ پاشش به‌هم می‌خوره، احتراق ناقص می‌شه و موتور باید بیشتر کار کنه. تجمع همین جرم‌های ریز طی سال‌ها، همون چیزیه که ماشین رو پیر می‌کنه. مکمل بنزین با پاک کردن دوره‌ای، سد راه این پیری می‌شه.
وقتی سوخت کامل و تمیز می‌سوزه، دمای محفظه احتراق متعادل‌تر می‌مونه. حرارت اضافه دشمن قطعاتیه؛ واشرها زودتر خشک می‌شن، روغن زودتر می‌پاشه و همه‌چیز سریع‌تر مستهلک می‌شه.
ناک یعنی ضربه‌های ریزی که هر روز هزاران بار به پیستون، شاتون و یاتاقان می‌خوره. این ضربه‌ها کوچیک به نظر می‌رسن ولی در درازمدت یاتاقان‌ها رو می‌خورن و صداشون موقع روشن شدن صبحگاهیه، وقتی دیگه کار از کار گذشته. اکتان کافی جلوی همون ضربه‌ها رو می‌گیره.
بین هزینه‌ی یه مکمل دوره‌ای و فیش تعمیرات اساسی، مقایسه‌ای نمی‌مونه. جزئیات این حساب‌وکتاب رو توی مطلب «جلوگیری از هزینه‌های سنگین تعمیر با مکمل» مرور کردیم؛ بخونش تا خودت قضاوت کنی.
قاعده‌ش ساده‌ست: هر چند باک و در سرویس‌های دوره‌ای، یه مکمل چندمنظوره استاندارد بریز. نه بیشتر از دوز، نه کمتر از نیاز. اگه هم نگرانی درباره مصرف مداومش داری، مطلب «استفاده مداوم از مکمل ضرر دارد؟» رو بخون؛ جواب قطعی رو همون‌جا می‌گیری.