یه تعمیر اساسی موتور، تعویض انژکتور یا تعمیر توربو، این روزها تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین آفت‌های جیب راننده‌ها شده؛ چند ده میلیون تومان که توی یه نشست تعمیرگاهی چکه می‌شه. ولی نکته‌ی جالب اینه که بخش بزرگی از این خرابی‌ها «قابل پیشگیری» اند؛ کافیه چند ماه زودتر به فکرش باشی.
ریشه‌ی بیشتر این خرابی‌ها توی چیزهایی‌ست که آروم‌آروم درست می‌شن: رسوب انژکتور، احتراق ناقص، ناک مزمن و سوختِ نسوخته‌ای که کاتالیزور رو می‌سوزونه. هیچ‌کدومشون یه شبه اتفاق نمی‌افتن؛ ولی وقتی اون‌قدر طول کشیدن که خرابی رخ داد، دیگه کار از پیشگیری گذشته.
مکمل استاندارد با تمیز نگه‌داشتن انژکتور، جلوی رسوب رو می‌گیره؛ با اکتان کافی، جلوی ناک رو؛ و با احتراق تمیز، جلوی خرابی کاتالیزور رو. یعنی دقیقاً روی همون سه نقطه‌ای دست می‌ذاره که بیشترین فیش تعمیرگاهی رو می‌سازن. نقشش پیشگیرانه‌ست، نه معجزه‌گر؛ ولی در درازمدت، پولش حسابی جبران می‌شه.
هزینه‌ی مصرف دوره‌ای مکمل، کسری از اون چیزی‌ست که بابت تعمیر اساسی می‌پردازی. خلاصه‌ی همین محاسبه رو توی مطلب «افزایش طول عمر خودرو با مکمل» هم مرور کردیم؛ با عدد و رقم.
یه مکمل چندمنظوره استاندارد رو به‌عنوان بخشی از سرویس دوره‌ای ببین؛ نه یه خرید لوکس. چند در قوطی‌ای که هر چند باک باز می‌کنی، می‌تونه جلوی یه فیش تعمیرگاهی چند ده میلیونی رو بگیره. این یعنی هم موتور خوش‌قلب‌تر، هم جیبِ در امان‌تر.