توربو یه موتورِ معمولی نیست که بگیم «هر سوختی خورد، می‌سوزه.» توربو یعنی هوای بیشتر، فشار بیشتر، حرارت بیشتر؛ و با این‌ها، حساسیت بیشتر به چیزی که می‌ریزی توی باک. اگه می‌خوای توربوته عمر طولانی ببینی، اول از همه باید با کیفیت سوختت رفیق شی.
سوختِ کم‌اکتان توی موتور توربو یعنی ناک زودرس؛ و ناک توی توربو فقط صدا نیست، فشار انفجاری به پیستون و یاتاقانه. از اون طرف، احتراق ناقص گازهای داغ‌تری می‌فرسته توی اگزوز؛ یعنی گرمایی اضافه که مستقیماً روی پره‌ها و یاتاقان توربو می‌شینه. این دو تا در کنار هم، توربو رو زودتر از موعد پیر می‌کنن.
کامپیوتر موتور وقتی ناک تشخیص بده، جرقه رو عقب می‌کشه و فشار بوست رو کم می‌کنه تا از آسیب فوری جلوگیری کنه؛ ولی نتیجه‌ش افت شتاب، مصرف بالاتر و کار کشیدن بیشتر از موتوره. یعنی با سوخت بد، همیشه خرجِ دوطرفه‌ای داری.
یه مکمل سوخت استاندارد با بالا بردن اکتان، احتراق رو یکنواخت و کنترل‌شده می‌کنه. نتیجه‌ش ناک کمتر، دمای متعادل‌تر توی محفظه و اگزوز، و فشار کمتر روی توربوئه. این یعنی هم موتور سالم‌تر می‌مونه هم خودِ توربوی چند ده میلیونی. جزئیات فنی‌اش رو توی مطلب «اکتان بوستر برای توربو؛ چرا ضروریه» بخون.
بهترین انتخاب مکملیه که برای شرایط پرفشار فرمول شده باشه؛ مثل مکمل چندمنظوره وندروالس. اگه هم می‌خوای دلیل حساسیت توربوها به سوخت رو از پایه بفهمی، مطلب «چرا توربوها به مکمل بیشتری نیاز دارن؟» رو مطالعه کن.