همه یه روزی با این سؤال روبه‌رو می‌شن: «چرا روغن ماشینم داره کم می‌شه؟» اولش به پای مصرف معمولی می‌ذاریم، بعد یه روز گیج رو برمی‌داریم و می‌بینیم یه لیتر از سفره‌ی عمر موتور کم شده. اگه نشتی خارجی‌ای هم نداری، داستان می‌تونه جور دیگه‌ای باشه.
وقتی احتراق ناقص و رسوبات کربنی جمع می‌شن، رینگ‌های پیستون توی جا خودشون گیر می‌کنن و آب‌بندی سیلندر از بین می‌ره. نتیجه‌ش اینه که روغن از فاصله‌ی رینگ و دیواره رد می‌شه و توی محفظه احتراق می‌سوزه؛ تو هم هر ماه مجبوری یه لیتر روغن اضافه کنی. در واقع مقصر، سوختنیه که خرابه و کربنی که ساخته، نه خود روغن.
مکمل سوخت به موتور کمک می‌کنه تمیزتر بسوزه؛ یعنی کربن کمتر، گیر کردن کمتر رینگ و برگشت آب‌بندی درست به حالت اول. نتیجه‌ش غیرمستقیمه ولی واقعیه: مصرف روغنِ ناشی از رسوب، کم می‌شه. البته این یه راهِ‌حل برای رسوبه، نه جایگزین تعمیر مکانیکی. اگه رینگ شکسته باشه یا گاید سوپاپ خراب شده باشه، هیچ مکملی جای پیچ‌گشتاور رو نمی‌گیره.
اگه مصرف روغن خفیفه، موتورت بالای ۱۰۰ هزار کیلومتره و از بنزین بی‌کیفیت استفاده می‌کنی، امتحانش منطقیه. مخصوصاً اگه اولش به محرک‌های دیگه مثل رسوب سوپاپ شک داری. برای اینکه بفهمی کیفیت سوخت چطور قطعات رو فرسوده می‌کنه، مقاله «استهلاک موتور با بنزین بی‌کیفیت» رو بخون.
یه مکمل چندمنظوره استاندارد که هم اکتان بده هم تمیزکاری کنه، بهترین گزینه‌ست؛ احتراق تمیزتر یعنی کربن کمتر، و کربن کمتر یعنی رینگِ آزادتر. این رو هم در نظر بگیر که نتیجه یه شبه نمیاد؛ چند باک زمان می‌خواد. اگه می‌خوای قبل از مصرف دقیق‌تر بدونی مکمل چه تأثیری روی عمر و تعمیرات می‌ذاره، مطلب «پیشگیری از هزینه‌های سنگین با مکمل» رو بخون.